Een korte geschiedenis van de Tampon

Een korte geschiedenis van de Tampon

De eerste tampons werden gemaakt met behulp van een breed scala aan materialen die in de natuur worden gevonden. De heersende gedachte leek te zijn dat als het absorberend was, de kans groot was dat het als een tampon zou werken.

Tampons verschenen voor het eerst in het oude Egypte

Het vroegste historische bewijs van het gebruik van tampons is bijvoorbeeld te vinden in oude Egyptische medische dossiers waarin tampons beschreven die bestonden uit materiaal afkomstig van de papyrusplant. In de vijfde eeuw voor Christus vormden Griekse vrouwen hun bescherming door pluisjes om een ​​klein stukje hout te wikkelen, volgens geschriften van Hippocrates, een arts die als de vader van de westerse geneeskunde werd beschouwd. De Romeinen gebruikten ondertussen wol. Andere materialen zijn papier, plantaardige vezels, sponzen, gras en katoen.

Maar het was pas in 1929 dat een arts genaamd Dr. Earle Haas patenteerde en de moderne tampon uitvond (met applicator). Hij kwam op het idee tijdens een reis naar Californië, waar een vriend hem vertelde hoe ze in staat was om een ​​comfortabeler en effectiever alternatief voor de algemeen gebruikte en omvangrijke externe pads te improviseren door eenvoudig een stuk spons aan de binnenkant te plaatsen, in plaats van buiten. In die tijd gebruikten artsen pluggen van katoen om afscheidingen tegen te houden en dus vermoedde hij dat een gecomprimeerde vorm van katoen net zo goed zou absorberen.

Na wat experimenteren koos hij voor een ontwerp met een strak gebonden strook absorberend katoen bevestigd aan een touwtje voor gemakkelijke verwijdering. Om de tampon schoon te houden, werd het katoen geleverd met een applicatorbuis die zich uitstrekte om het katoen op zijn plaats te duwen zonder dat de gebruiker het hoeft aan te raken.

Tampax en o.b .: twee merken met een lange levensduur

Haas vroeg op 19 november 1931 zijn eerste tampon-patent aan en beschreef het oorspronkelijk als een "catameniaal hulpmiddel", een term die maandelijks is afgeleid van het Griekse woord. De productnaam 'Tampax', die afkomstig was van 'tampon' en 'vaginale verpakkingen', was ook een handelsmerk en werd later verkocht aan zakenvrouw Gertrude Tendrich voor $ 32.000. Ze zou het bedrijf Tampax gaan vormen en met de massaproductie beginnen. Binnen een paar jaar arriveerde de Tampax in de winkelrekken en verscheen in 1949 in meer dan 50 tijdschriften.

Een ander soortgelijk en populair type wegwerp-tampon is de o.b. Tampon. Uitgevonden door de Duitse gynaecoloog Dr. Judith Esser-Mittag in de jaren 1940, de o.b. Tampon werd op de markt gebracht als een "slimmer" alternatief voor applicatortampons door de nadruk te leggen op meer comfort en de noodzaak van een applicator weg te nemen. De tampon heeft de vorm van een gecomprimeerd, insteekbaar kussen dat is ontworpen om in alle richtingen uit te zetten voor een betere dekking en heeft ook een concave tip zodat een vinger kan worden gebruikt om het goed op zijn plaats te duwen.

Aan het einde van de jaren veertig werkte Esser-Mittag samen met een andere arts, Dr. Carl Hahn, om een ​​bedrijf te starten en de markt te promoten. Tampon, wat staat voor "een binde'of' zonder servetten 'in het Duits. Het bedrijf werd later verkocht aan het Amerikaanse conglomeraat Johnson & Johnson.

Een belangrijk verkoopargument dat het bedrijf op zijn website aanbrengt, is het feit dat een tampon zonder applicator milieuvriendelijker kan zijn. Hoe komt het? Johnson & Johnson stelt dat 90% van de grondstoffen die o.b. tampons komen uit hernieuwbare bronnen.


Bekijk de video: Trailer Project Puberteit