Definitie en voorbeelden van overgeneralisatie

Definitie en voorbeelden van overgeneralisatie

In de taalkunde overgeneralisatie is de toepassing van een grammaticale regel in gevallen waarin deze niet van toepassing is.

De voorwaarde overgeneralisatie wordt meestal gebruikt in verband met taalverwerving door kinderen. Een jong kind kan bijvoorbeeld 'bezinksel' zeggen in plaats van 'voet', waardoor de morfologische regel voor het maken van meerdere zelfstandige naamwoorden wordt overgeneraliseerd.

Voorbeelden en observaties

  • "'Als ik wist de laatste bug ik gegeten zou de laatste bug zijn I gegeten, Zou ik gegeten het gaat langzamer, 'zei Phil droevig.'
    (Cathy East Dubowski, Rugrats Go Wild. Simon Spotlight, 2003)
  • 'Ik ben niet bang voor Dan, mama, hij was aardig voor me. Hij gived ik dronk water en bedekte me met zijn jas. en toen hij goed weg, zei hij een gebed op me."
    (Anne Hassett, Het verblijf. Trafford, 2009)
  • "De meesten van jullie hebben waarschijnlijk een kind een woord horen zeggen dat je nooit zou zeggen. Kinderen die Engels verwerven, produceren bijvoorbeeld routinematig werkwoorden zoals bringed en goed of zelfstandige naamwoorden zoals muizen en bezinksel, en ze hebben deze vormen zeker niet geleerd van de volwassenen om hen heen. Ze imiteren dus niet de spraak van volwassenen, maar ze bedenken grammaticale regels, in dit geval de manier om werkwoorden uit de verleden tijd en meervoudsvormwoorden te vormen. Dit proces van het uitzoeken van een grammaticale regel en het algemeen toepassen ervan wordt genoemd overgeneralisatie. Ze zullen later hun natuurlijke regels van verleden tijd en meervoudsvorming aanpassen om de uitzonderingen, waaronder bracht, ging, muizen, en voeten. En bovendien zullen ze hun taal alleen wijzigen als ze goed en klaar zijn. "
    (Kristin Denham en Anne Lobeck, Taalkunde voor iedereen: een inleiding. Wadsworth, 2010)

Drie fasen van overgeneralisatie

"Kinderen overgeneralize in de vroege fasen van verwerving, wat betekent dat ze de reguliere grammaticaregels toepassen op onregelmatige zelfstandige naamwoorden en werkwoorden. Overgeneralisatie leidt tot vormen die we soms horen in de toespraak van jonge kinderen zoals goed, opgegeten, bezinksel, en vissen. Dit proces wordt vaak beschreven als bestaande uit drie fasen:

Fase 1: Het kind gebruikt de juiste verleden tijd van Gaanbijvoorbeeld, maar houdt geen verband met deze verleden tijd ging tegenwoordige tijd Gaan. Liever, ging wordt behandeld als een afzonderlijk lexicaal item.
Fase 2: Het kind construeert een regel voor het vormen van de verleden tijd en begint deze regel te overgeneraliseren naar onregelmatige vormen zoals Gaan (resulterend in vormen zoals goed).
Fase 3: Het kind leert dat er (veel) uitzonderingen op deze regel zijn en verwerft de mogelijkheid om deze regel selectief toe te passen.

Merk op dat vanuit het perspectief van de waarnemer of ouders deze ontwikkeling 'U-vormig' is - dat wil zeggen dat kinderen lijken te verminderen in plaats van te verhogen in hun nauwkeurigheid van verleden-gespannen gebruik wanneer ze fase 2 ingaan. Dit blijkt echter 'terugschuiven' is een belangrijk teken van taalontwikkeling. "
(Kendall A. King, "Child Language Acquisition." Een inleiding tot taal en taalkunde, ed. door Ralph Fasold en Jeff Connor-Linton. Cambridge University Press, 2006)

Het pasgeboren vermogen van een kind om taal te leren

"Verschillende observaties ... hebben geleid tot de veronderstelling van velen, inclusief taalkundigen Noam Chomsky (1957) en Steven Pinker (1994), dat mensen een aangeboren vermogen hebben om taal te leren. Geen taalcultuur op aarde bestaat zonder taal. Taalverwerving volgt een gemeenschappelijke cursus, ongeacht de moedertaal die wordt geleerd. Of een kind nu wordt blootgesteld aan Engels of Kantonees, vergelijkbare taalstructuren verschijnen op ongeveer hetzelfde punt in ontwikkeling. Kinderen over de hele wereld maken bijvoorbeeld een fase door waarin ze zich te veel taalregels. In plaats van te zeggen: 'Ze ging naar de winkel', zal het kind zeggen: 'Ze gaat goed naar de winkel.' Uiteindelijk zal het oudere kind overschakelen naar de juiste formulieren, lang voordat enige formele instructie wordt gegeven. " (John T. Cacioppo en Laura A. Freberg, Psychologie ontdekken: de wetenschap van de geest. Wadsworth, 2013)


Bekijk de video: Definitie en Voorbeelden van Rijen en Reeksen V2